W tych obrazach proces tworzenia staje się częścią samego przedstawienia. Kobiety nie malują na płótnie, lecz jakby w przestrzeni przed sobą — gestem, światłem i kolorem budują delikatną zasłonę pomiędzy sobą a widzem. Obraz rodzi się na oczach odbiorcy, a granica między rzeczywistością i abstrakcją pozostaje płynna i nieoczywista.